Eviva l'arte!

"Eviva l'arte!"

Duma moim bogiem
sława słońcem mi

to królowi bez ziemi
w nocy wciąż się śni

a może to już jawa
jeśli to nie sen

każdy krok mnie zbliża
dawno już to wiem

mocy nie zabraknie
by walczyć ze złem

z głodu też nie skonam
bo powietrze jem

piję swą naiwność
wdycham okrucieństwo

doprawiam goryczą
moje człowieczeństwo

źródło mojej siły
jest wszędzie dookoła

dlatego mego wieńca
nikt zabrać nie zdoła

me życie trudne dziwne
na strzępy wręcz podarte

więc śmierci
w twarz wykrzyczę

bierz mnie

eviva l'arte!



Inspiracją do napisania tego utworu było moje życie i wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera o tym samym tytule.

Pierwszy w dorosłym życiu Sylwester bez alkoholu i zabawy, za mną. Dziwnie satysfakcjonujące uczucie. Czas na trening na świeżym powietrzu.