Grafomania

Stworzono mnie żebrakiem
bez swojej ojcowizny
zbierałem tylko baty
i ospowate blizny

lecz inni mieli gorzej
wszyscy ich też widzieli
nie mieli tyle szczęścia
w ogóle go nie mieli

niczym kukułcze pisklę
obcy w domu rodzinnym
w pozorach zrozumienia
lecz inny całkiem inny

czasem myślałem że szczęście
zapukało do drzwi
i opadała krata
oddzielająca sny

próbuję pisać strofy
by wyglądały składnie
lecz często czuję że
uprawiam grafomanię

i pisząc moje gnioty
wykrzywiam obraz Boski
bo przygniatają mnie
moje doczesne troski