tuliłem dłoń twoją

tuliłem twe zęby w deszczowym poranku
co je połamałaś na z cukru baranku
podziwiałem ptaki
na kartce brystolu

co je uwieczniłaś
kredą
w drżącej dłoni
poczerniałe nici ze szwów na nadgarstku

gdy się pochlastałaś bo on wybrał ewę

czytam datę ślubu na twojej obrączce

dziesięć lat upłynie dwunastego grudnia
kiedy razem z matką w szpitalnej kostnicy
widziałem dłoń twoją
cudem ocalałą

bo reszta
doszczętnie spłonęła