tego za wiele

„człowiek” niszczy i oszałamia
w pulsującym wnętrzu
zamknął miłość i horyzonty

ubrany w zwierzęcą skórę
wyszczerzył zęby z drugiej ręki
próbuje kąsać

nie każdy nadstawia…
czasami opasze i poprowadzi

tam gdzie iść nie chce
triumfuje zło i kasa
mądrość przegrywa z głupotą

wymieszana krew z ziemią
na śmietnikach
czeka w przedsionku horroru
na wyrok

śmierć za śmierć

ułaskawieni
z apartamentów nie widzą