zombie

kąsałeś realność z całą swoją wrażliwością
schowaną za osierdziem z kamienia

miałeś cel prosty
i życie bez sensu

A jednak wygrzebałeś odwagę
z miejsca gdzie miało jej nie być

By walczyć zaciekle o swoje szczęście.
Człapiesz niezdarnie, wleczesz i pełzniesz

bo gdzieś tam

ciągle za daleko

jest źródło gniewu

schowane za tarczą, pod krawatem
mierzące do ciebie z dział

papieru
konwenansów
strachu
i śmierci

a jeśli zrobiłeś już pierwszy krok
straciłeś tożsamość człowieka

a na czole pojawiło się czerwona światełko nadziei
serwowane wrogom przyszłości

Przyjmij pokornie
lekarstwo dla zombie
I podziękuj -
wtulając się w milczenie