Superman

wstaję rano
ratuję świat przed śniadaniem
niszczę kometę strachu
co zwątpienie z ogona skrzy

w drodze do pracy
kobieta gwałcona przez los
zakuwam czasu bandytę
wyrzucam w kosmos
własnej kieszeni

w robocie zoo
stado małp żab
tygrysów słoni
buraków i marchwi
zjadam błoto na lunch

po obiedzie w domu
zażegnuję wojnie
na miecze docinków
wybuchowi bombie
swoich absurdów
problemowi głodu
w swoim ciele
i morowej zarazie
swoich wykrętów

przed spaniem pomyślę
tak sennie jeszcze

"Jestem bohaterem"