raz

ocean nicości wokół istoty
kończyny rozpaczliwie walczą
chcą przeżyć
a głowa
szuka rozumu

w tej bitwie człowiek stracony
sam jest jeden
i w tej gwałtowności burzy
los ciska
pioruny

nikt go nie nauczył pływać
bo kto?
sam jest - to prawda
lecz inni
nie-razem

jedyny w zamieci
nie jak pan i władca
lecz sługa

czy wiecznie będzie spadać?
w otchłani nie widać
dna

lecz czeluść stopniała
znad tafli wynurza się
blask
moc

oddech łapie
czerpie tlen
żyje

czy podobna?
skąd światło?
czy ślepy?
oświecony?

pytania nie służą
zabijają

teraz cały
pełny
dwie jednego części
wspaniały
lecz nie on

razem.


2 I 2012