JESIENNA NOSTALGIA

Jesienią nie lubię być sama,
bo smutne na świecie są dni
Jesienią nie lubię się budzić
gdy ciemne poranki i dni.

Jesienią chcę być przy tobie
tak blisko jak tylko się da
Chcę dotyk twój czuć na sobie
i ciepło od ciebie brać

Jesienią smutne są drzewa
choć szaty przepiękne mają
Lecz szaty to tylko liście
które po chwili umierają

Jesienią zapadam w zadumę
nad sensem żywota ludzkiego
Przeliczam lata długie
które minęły jak echo.

Lecz jesień to tak że pora na miłość w ciepłym pokoju
gdy iskry lecą z kominka a serce szuka spokoju
To radość gdy budzisz się rano
i czujesz bliskość kochanki
Choć smutno jest ciągle za oknem
chcesz budzić sie w takie poranki

Choć jesień to pora smutna
to pieści nas kolorami
Gdy idziesz parkowa aleją
a liście szeleszczą pod nogami