Tatry -Na Pęksowym brzyzku

Na panteonie wiecznie zapisane,

Serca złożone w granitowych płytach,

W pamięci ludzkie pomnikiem wskrzeszane,

Płyną w zaduszny- po tatrzańskich szczytach.



A w bryle mogił wieczysta historia,

Żyje,powraca w drogi ludzkiej myśli.

W Tatry wpisana wieczna piewców gloria,

Niechaj na jawie lub się nocą przyśni.



Z Krzyża spogląda na mogiły dzieci,

Którzy nad wszystko piękno ukochali,

Niech każda orłem hen ku Niebu leci,

Aby się pięknem Nieba urzekali.



W pokornym mieście halny im zaśpiewa,

Skrzypki Sabały smyczkiem ciągną pienie,

W poszumie legend,niech zapłaczą drzewa,

W kropelkach rosy zaszlocha wzruszenie.



A cisza nocy z wieczystą złączona,

Uczci pamięcią złożone tu kości,

W cichej modlitwie wiernych utulona,

Przygarnie w Serce tam Bożej miłości.



Józef Bieniecki