symbioza

a kiedy minie gnuśna noc
stoku zatęchłych marzeń
nadejdzie dzień skuteczny
jak jasny chuj
mnogi perfekcją wrażeń

mlaskanie ciał w dotyku warg
opuszki w sosie zmysłów zmieli
wylany pot we wspólną toń
na palm szczyty uniesie
całkiem przypadkiem

dzban pełen schodząc
zawadzi nogą
wyleje lusz
dodając skrzydeł
dozgonnie wdzięcznym bogom