sen o krużganek

mój kokonie błonkoskrzydły
nieuchwytny jak mazidło
nie podkładaj mnie pod siebie
nie przekładaj mnie widłami
po tym jak dałam ci ban
nie przekładaj mnie
że nie poszłam w tan
kolce ich w mig z rączętami
nieugięte są przebrzydle
nie widelec to w powidle
lecz w arterii miecz z bretanii
i w krużganku żal
mocarny jak podolski pan
bez karmy fukający nań