przed mokrym oknem stoję

widokiem mokrych okien
tęsknię do twoich oczu
tamtej okrutnej mocy

z twych zębów ból okrutny
po stracie w głębi uczuć
pragnę głęboko na nowo
na skórze
wrzask pazurów
gasić językiem trwogi

wśród spazmu dotknąć

nie dotykając wnętrza
uchylić wieka
pozwolić ciepłu się rozproszyć