moje dziecko

płacze we mnie
kiedy słyszę pośród melodii
ściskające za serce słowa
lub kiedy szary człowiek
siada do fortepianu

i spada
rój perseidów
w wodospad nut
i tryska fontanna dżwięków

serce je chwyta jak chwyta się uchwytu
pasażer auta
gdy przez drogę przebiegają sarny

i nie ma mnie bo mnie porwały
każdy trochę a każdy w inną stronę
dżwięki które jak ziarnka maku
z dziurawego worka się wysypały

i dziwi się i się tym zachwyca
dziecko we mnie
wielkie jak dzwonnica