jesteś

kiedy cię nie ma
gaśnie co żywe
marzeniami

wody spragniony podpalam
na dnie koryta wyschłej rzeki płoną
stosy uwiędłych wspomnień

łuna w jednostajnym trzasku
wywoła obiecaną z mroku
lecz jeśli zgaśnie w niespełnieniu
runie co w zasięgu ręki
mimo gorących pragnień

na powrót

stanie się
zimnym pustkowiem
bez nas