fatamorgana

"wiersz pisany był nad przepaścią
na skraju wielkiej miłości
kiedy już było wiadomo
że innej drogi nie ma. "

......
obudziłem się tobą odległą
pełną tego czego wciąż szukałem

czas westchnieniem zamieniał nas w popiół
gasłaś każdym mijanym dniem
osłabł zapał
stałaś się udręką

przeczuwałem ciepła splotu dłoni
nie poznałem ciężaru pożegnań
kiedy palce schną z braku wilgoci
chwil dotyku słodkich klejące
rozerwania pełne czułości

moja droga
jesteś
w dali drzewem


nie doznałem goryczy pożegnań
rozerwania pełnego czułości

droga moja
drzewem rozerwana