Jeździec burzy

I

Jeździec burzy
w czarnej szacie
wziął swą szpadę
i odjechał

Nie ma Go

Wrze nawałnica
gromy grzmią
i błyska się
a piękno jej
powala wciąż

Jeździec burzy
powróci tu
przywoła Go
spokojny świt
i cicha pieśń

II

Niech burza nadejdzie
i zagrzmi grom
rozbłyśnie znów
a piękno jej
niech zwali z nóg

A przyjdzie czas
zrzucić szatę
oddać szpadę
zacząć na jawie śnić

Obudzić się w czystym świcie
i razem słuchać pieśni

30.01.2014r.