W LESIE LUDZI

Zawsze podziwiam wierszowane utwory, pewnie dlatego, że sama tak nie potrafię :(

Nauczeni mało dawać ,dużo dostawać, trochę za nierówno.Pozdrawiam:-)

jestem za... i z zazdrości, że tak nie potrafię, mimo złosliwości rozwijając kunsztynie zabiję Cię celnie słowem...:)

Celnie ujęty temat. Złośliwości rozwijając tak kunszty,każdy piłeczkę drugiemu odbija. Tu mi coś nie gra może jak kunszty? i drugie Przywiązaniem wrastamy jak więzień- może z przywiązaniem wzrastamy jak więzień? To jednak zależy od Ciebie.Oczywiście rymy mi się podobają.

Oczywiście masz rację już poprawiłam.Dziękuję

Mój styl! Jedziesz satyrą podobnie jak często-gęsto ja sam.Sporo tu wytyki, sporo rejtanady a przy tym ciekawe i dość trafne spostrzeżenia.Ot choćby;Chcemy mało dawać ,dużo dostawać,któż spokojnie krytykę zdzierży?i jeszcze;Na odludziu wewnętrznych pustyńuczymy się słowem celnie zabijać.Złośliwości rozwijając jak kunszty,każdy piłeczkę drugiemu odbija......i weź tu komu dogódź.Mówisz pozytywnie, - myśli że słodzisz.Spróbuj coś nie tak, - potraktuje to jak atak na siebie.;Nie z wszystkimi tak jest ale dość często tak się zdarza.Tyle że postępując w ten sposób tworzy się własne sieci, taką pułapkę, prywatne piekiełko.;;To tyle, tak w skrócie, i nieco poza margines tego wiersza..Pozdrawiam. :)

Ileż w tym prawdy !! pokłon dla ciebie..poczułem własne myśli..

i fajnie