ucieczka z ziemi niczyjej

O życiu
jałowa pustynia nie chce być moim domem

rozliczyłam się z przeszłością
zapłaciłam wszystkie rachunki
pożegnałam starą miłość
powitałam nową

znów uwierzyłam
że mogę czynić cuda
jeśli tego zapragnę

wspinam się pomiędzy murami
oddzielającymi dwa światy
z góry popatrzę na ziemię niczyją
i wschód słońca

przygotuję się na nowy dzień
5
87 odsłon 6 komentarzy

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Aditi 14 lat temu
bardzo bardzo dobre
mkc47 14 lat temu
nie można czynić cudów co najwyżej pogrozić palcem....:)
karioka83 14 lat temu
Dzięki, dziewczyny! :)) Zauważyłam, jak bardzo podobają się ludziom wiersze niosące nadzieję, energetyczne, pełne wiary! Jak duże jest zapotrzebowanie na nie! Ten wiersz został nawet kiedyś wybrany wierszem tygodnia na innym portalu :) Jest najbardziej pogodny z całego tryptyku. Ja też lubię wracać do tej wiary i siły zawartej w wierszu. Pozdrawiam czytelników bardzo ciepło! :)
karioka83 14 lat temu
Można, Krzysiu, można..:) Nie wierzysz, to pogrożę Ci palcem! ;))) No nie... Nie ma tu takiej ikonki... :( Chyba ,że na gadu gadu... ;P
Wiktor Goriaczko 14 lat temu
zawsze się znajdzie ktoś, kto zgłosi swoje prawa do ziemi niczyjej, bo ona jest czyjaś, choć niczyja.
karioka83 14 lat temu
Ech... no tak... ;)
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie