syzyf II

oddawaj tytuł :)) hm to cieszę się iż jeszcze mogę Ciebie inspirować :)

Twój też ok :)i nawet mogę sobie porzucać :)

Nie pamiętasz? To dawny wiersz! :) Teraz jakoś go sobie przypomniałam... Odświeżyłam też sobie Twojego ,, syzyfa ;) Wszak jest i tu... :) Pozdrawiam, Krzysiu :)

Don Vito, różne rzeczy można powiedzieć o tym wierszu, ale na pewno nie ,że jest to wierszyk dla dzieci. Zachęcam cię do pobycia w tematyce XX wiecznych egzystencjalistów i poczytania np. ,, Dwóch esejów Camusa ( w tym właśnie ,,Eseju o Syzyfie) Mój tekst jest jednym z głosów w tej sprawie... Pozdrawiam

Alvaro- nie o ilość wersów chodzi... ;) Powiedzmy- miniaturka...

Zabieram pierwsze dwa wersy ..

Ładny z przekazem i to wartościowym tylko taki jakby niedokończony.Pozdr.

Jest niejednoznaczny, nieco ironiczny... Otwarty w zapisie na dialog z czytelnikiem. Trzeba go też czytać łącznie z wierszem, który stał się inspiracją :) Pozdrawiam, Dartanian :)