mała moskwa XXI wieku

wysiadam z wygodnego autokaru
i zupełnie niespodziewanie znajduję się
w centrum upadającego świata

aleją wysadzaną starymi drzewami
przechodzę drogę którą oni szli
z bagażami zamkniętymi w dwóch walizkach
przez nadzieje na lepsze jutro
oczekiwanie
getta
zamknięte kwatery

wchodzę w kolejne kręgi wtajemniczenia
klaustrofobiczny niepokój
wdziera się w żyły
oddech tężeje

na murach gwiazda
jak ezoteryczny pentagram
złowrogo obwieszcza
KTO NIE JEST Z NAMI
TEN PRZECIWKO NAM
SABAKI WON
***

i tylko aleja niczym
droga na golgotę
wysadzana rosochatymi drzewami
z mocnymi kręgosłupami
i ludzkimi twarzami
wyznacza kierunek
powrotny