Totolotek życia

Delikatnym szeptem wzywają
dokładnie Twoja osobę
Wskazują szpetnym palcem
i zrzucają

Tu po raz pierwszy poczuj się
jak anioł, bagatela bez skrzydeł.

Cudem jest ironia
gdy pierwszy raz płynie z twoich ust
w inną stronę

Ciężar intencjonalności spada na głowę
z każdym krokiem
do tyłu

Z pośród miliona ciemnot, zacofań i pustoty
stojącej najwyżej na szczeblach
zgniłej drabiny hierarchii
Ty co najwyżej zamiatasz podłogę

I robisz bilans złudzeń
I pomimo wiedzy
że drabiną ty powinieneś zarządzać
Tylko liczysz kreski stawiane krwią
po każdym dniu.