wiatr

wyganiał mnie zimny
jęzorem zlizywał liście z alei parkowej
układał puzzle z kostek martwych piskląt

tuż przy schodach zawirował
sypnął piaskiem w oczy

teraz gdy mu nie zależy
ucieka cicho w pola
okręgi w zbożu kręci

gdy odchodził zostawił zapach na grabiny gałęzi
na jeziorze zawijał wodę w fale ciskał mocno o brzegi
wyrywał resztki piaskowej skarpy
jak czas wyrywa w psychice blizny