wiara moją tarczą

kiedy dojdę do kwiatów jesieni
nad przepaścią śmierci
trzeba będzie zasnąć
BÓG mnie wezwie po imieniu

demony odejdą do piekieł
gdzie ich miejsce

pójdę zieloną doliną w kierunku światła
jasnego jak włosy aniołów

wiara moja tarczą jest ze mną od wiosny

gdy będę jak drzewo bez liści
sen o miłości się przyśni
o piątej nad ranem
nadzieja żyje w nowym życiu
narodzę się na nowo