w drogę

nie zatrzymuj mnie
jesień rozłożyła się w parku
zatrzaśnij drzwi nadchodzi noc
nie drwij ona okryje płaszczem słabe kości

okręt odpływa
niesie mnie po falach
pośród sztormów
szkwał czuję na całym ciele

zapomnij o mnie
ślę list w butelce
po kałuży z łez

słowa są gorzkie
Bóg pamięta o mnie
skazuje na życie w rozłące