opowieść jesienna

I tak trzymać
Pozdr

I znów jesieñ pachnąca...samotnością

jak nie wszystkie kwiaty doczekały jesieni
tak nie każdy człowiek ma rozdwojenie jaźni
kiedy w źrenicach czystych rozpada się światło
każdego z nas ciszą wybią się słowa
mamo,mamo
natura od człowieka się nie różni
szybko przychodzi choć nie wszystkim służy
wielum radość sprawia swoją barwą
i jest zmywalna ,więc ie ma co się ze starości śmiać
gdyż dziećmi się rodzimy i jako dzieci odchodzimy
tylko nie edni w uśmiechu inni z licem nadąsanym w:)

Dziękuję Dart. Pozdrawiam serdecznie:)

Dziękuję za komentarz Mystique. Pozdrawiam:)

dziękuję Kaju. Pozdrawiam:)