ocalenie

Od siebie
twoje włosy zmieszane
z kwiatami kaliny zapach
jak wiatr co schodzi ze stoków
zapach sosny szum morza
wzbudza we mnie wrzesień

myślę że nie jestem tak stary
jak świat
wracamy do raju do źródła
my nasiona ocalałe z potopu
zapominamy o korzeniach
skąd i dokąd zmierzamy w kolorach

tęczy zatapialne myśli
niezbadane topi uczynki miłosierdzia Stwórcy

obmyj ręce zajrzyj w nieznane
zrozumieć że nie wszystko stracone
wystarczy nieba dla wszystkich
1
36 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 3 lata temu
...co tam włosy i kwiaty i korzenie
A
andrew 3 lata temu
Bo świat jest taki piękny, nauczmy się go widzieć.
Pozdrawiam +
Miłego dnia
gizela1 3 lata temu
... endriu ... mówiąc że świat jest piękny ... robisz konserwatywny błąd ...w ten sposób nie dojdziemy do dobra .. tylko utrwalamy zło ..które się panoszy ..nie tędy droga
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie