kajdany

nie boję się o swój los
wiara tarczą
po niebie wielkie ciężkie kajdany
wlecze zło

w gwiazdozbiorze wielki wóz
na nim spętani nienawiść i zazdrość
wiezie ich anioł sprawiedliwości
ciągnie zaprzęgnięte w wilczarze

wieczne potępienie
płomienie z piekieł mieszają się z niebem
swąd palonych dusz

nie ma przebacz za krzywdy wojny głód