Drzwi

Od siebie
mamo
w twoich oczach widzę łzy
powiedz mi co nie daje spać
dlaczego nie patrzysz
jak dawniej na chłopca
w krótkich szortach
powiedz że wszystko się ułoży

może czas się skończył
zaczęło się zło
czas absolutnie inny
stąd ten dziecka płacz

pokochaj jeszcze raz
bo chyba nie spotkamy się
w drodze do domu
nie zamykaj drzwi
zgrzytanie klucza zbudzi cię
2
31 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

iśka 1 rok temu
świetny i intrygujący wiersz pełen emocji, który ukazuje wyraźny dialog między matką a dzieckiem, gdzie towarzyszy smutek i niepokój. Dziecko szuka pocieszenia i wsparcia a jednocześnie zapewnia, że się wszystko ułoży...pozdrawiam wzruszenie*
jaropasztii 1 rok temu
dzięki , pozdrawiam serdecznie
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie