burza

niebo pełne chmur wiatr pędzi co tchu
deszcz rozprostował kości zmoczył włosy

szorstki asfaltowy odcinek drogi
pioruny blisko roztrzaskują się o brzegi

balansuję na krawędzi zaraz upadnę
jesli nie przestanę wlewać w siebie gin

ten szary dzień wyrywa z amoku
nie wiem czy starczy sił by dalej toczyć życie

o świcie skrycie burza myśli budzi mnie
po pioruchronie iskrzą słowa nie walczę od dziś