bociany

to miasto ciasne
wokół depresja
osusza dusze
z pustką w sercach

czuję zapach prochu
spalona ziemia

powrót do początku
źródła wieczności
do domu

radość wpisana w naturę człowieka
na co czekać
zacznijmy się uśmiechać

zawsze wiosną wracają bociany