zatopiony w czasie

zapamiętać dzieciństwo ukryte w kamieniach
rzucanych prost z mostu do rzeczki
kiju którym czasem ojciec przechrzcił

pamiętam czas zastygły w słońcu
oddycham dziś tym

nie liczą się przyszłe dni
nie mamy wpływu jak będzie

ważne że jest się bohaterem
w dniu który może być naszym ostatnim

zatopiony w czasie obserwuję chaos
który mnie otacza i wykracza poza granice

przyzwoitość nie ma znaczenia
wszystko się zmienia i mieni

idąc lasem chciałbym się rozpłynąć zniknąć
w świadomości spocząć i patrzeć na zgniliznę świata