Zapięty czasem

Patrzę tam
gdzie chcę ujrzeć
skrawki bliskiej wieczności.


- niby nic , a t ak wiele ;)

tez czasami człowiek
życie swoje oddaje drugiemu
a w rzeczywistości
pogardę otrzymuje
niczym starość
tak się pięknie o niej mówi
a nie jeden aż się modli o śmierć
tez wiadomo każdy musi odejść
lecz w starości się męczyć
i być z otwartą buzią
czekając az ktoś usta zwilży
czy później podwiąże
nie znając godziny zgonu
ciężki to jest los
jak ciężki los człowieka
kiedy i w młodości cuda się zdarzają
albo u schyłku zycia
lecz nie dla takiego
co ma czasami 80 czy 90 lat

gdzie tez nie jedeni w takim wieku
przy zdrowych zmysłach też są
a jedynie dla spokoju i dyżuru nie zakłóconego
tez wiązani są ludzie usypiani
lecz też też są tacy co księdza woją
lecz takiego pośród godzin wytyczonych
w innym dniu nie uwidzisz
ważne że bierze za to wieksza pensję
niż oddziałowa gdzie ta ma miesiąc pracy
a ten dwa razy w tygodniu
lecz nie ma się co dziwić jak dobry lekarz
z doskoku za noc 1000bierze wprost do rączki
i jeszcze musi mieć spokój
by rankiem w następnej klinice przyjmować w:)

to nie często ludzi czasem zapinają
lecz każdego dnia po godzinie 15
by w trakcie jeszcze leki tylko podać
i noc mieć spokojną
kiedy druga zmiana przyjdzie
raport często do sniadania trwa
gdzie jedzenie ze smrodem
jest mało apetyczne
a WIŚP tak się stara
lecz kto taki sprzęt używa
jedynie na zyczenie
a powinien być dla pacjentów
każdego dnia nie tylko gdy rodzina poprosi
ale cóż się dziwić ,życie każdy jedno ma
jak też rzeczywistość jest nie daleko
kiedy też zobaczę w takiej sytuacji ciebie w:)

Widać, że jest pisany z głębi serca, prawdziwy i życiowy...