z głębi

zawierzam oczom jak słońcu
tam też przetoczone burze
zeszkliły wzrok

cyganka z nich wywróży
jak irydolog zsumuje plamki
liście akacji w pierzasty opatrunek
sterowany światłem brąz

przelewa się poza krawędź
jak wędrowny sokół wypatruje
strojnych za firankami dni
do błękitu przymierza skrzydła