Wołanie do siebie

Duszo moja rzewna
ty moja naturo zwiewna
bądź dalej taką piękną
niezwykłą potężną

nie uciekaj zaczekaj

zostań tęsknotą w cierpieniach
lękiem ukrytym w cieniach

poniosę cię dalej odważnie
rozdam we wszechświecie

będziesz najdroższą ozdobą
nie złotą niedrogą

będziesz najdroższą ozdobą
którą mam w dłoniach
i którą wypuszczę wolno
daruję innym na pewno

tylko bądź we mnie.