więc...

milcz

a dotykiem wyznaj
szorstkim i zmysłowym
zimnym a tak palącym

przez ciemne ulice
i w labiryntach słów
spotkajmy się
wpół drogi

od kubka kawy
po fotografie wieczorne
w których światy
tak odległe lecz
jakże słodkie

mów...

muśnięciem dłoni
spojrzeniem przelotnym
oddechem
szybkim i spokojnym

i czasem tylko
pozostawmy sobie
ten błysk w oku
gdy słowa się krzyżują
ten gest jeden
by wyznać wszystko

miękko i uparcie
wolno a nagląco