Tobie

Jak miło ten bezmiar unosić,
po falach figlarnych,
i w przymrużone oczy spoglądać,

w noce parne.

Łąki mijać,nagie gwiazdy,
do brzegów łomocąc,

każdych.

Myślą usta i piersi całować,
i opaść, i usnąć bez słowa.