światło

O życiu
są gwiazdy co nie gasną
choć serce bić przestało
ich światło ponad czasem
jak srebrzysta nadzieja

jest miłość co nie gaśnie
choć serce w proch się zmienia
lecz ona wciąż niezmiennie
żyje w naszych wspomnieniach

i choć na śmierć skazani
gaśniemy niczym świece
lecz światło pozostaje
jak gwiazdy we wszechświecie
10
111 odsłon 6 komentarzy

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 8 lat temu
więc i my nie giniemy w:)
Ewa Hulak 8 lat temu
światło , nasze światełko z nami i po nas, pozdrawiam z podobaniem :)
karioka83 8 lat temu
Bardzo ładny, nostalgiczny i refleksyjny wiersz :)
Żeby jednak uniknąć powtórzeń dałabym zamiast drugiego ,, gaśnie- np. ,,więdnie, a zamiast ,, gaśniemy - np. ,,nikniemy
leopard 2 8 lat temu
karioka ma racje; ale... choć ... nie całkiem... boja! tak rozumiem zamysł autora; aby we wierszu przewijał się motyw gaśnięcia w czasie przeszłym teraźniejszym i przyszłym, to jednak niedokonanym! :))
Mario Sz 8 lat temu
Witam podoba mi się, ale bym zapytał co Pan sądzi o zmianie ,,,,żyje w naszych wspomnieniach,,,, na żyje we wspomnieniach Pozdrawiam
Helen 8 lat temu
Mmm, ładnie :) przypomina mi trochę jeden z mrocznych wierszy Słowackiego:)
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie