Srebrny Irys

Jestem nikim, zwykłym pustelnikiem,
W mym malutkim świecie swym przewodnikiem
Zupełnie marzeń jam pozbawiony,
Samotnik... Przez ludzi na bok ostawiony.

Ni bólu, Ni radości nie odczuwam,
Wszelakim czuciom nigdy nie ufam,
Zbywam się ich niczym brudu,
Nie pożądam ich, starcza mi trudu.

Uczuć jak miłość nie okazuję,
Nie daję, więc i tego nie oczekuję,
Brak mnie przywiązania,
Więc nie liczę na srogie wyznania.

Srebrnym Irysem mnie obwołują,
Lecz piękna kwiatu irysu nie pojmują
Srebrny Irys… Kwiat to nieznany,
W tajemnicy przed ludźmi schowany…