są takie światy

bezdźwięczne pełne barwy
monotematyczne
gdzie nie prawa głosu a tylko wizja liczy się

pełno tam groźnych min
słonecznych wybuchów śmiechu grymasy bólu i wysiłku
zmieszane ze łzami szczęścia

nieodległe to światy
zastygłe osiadłe ugruntowane
w kurzu fotoplastikonu