proklamacja...

Gorący i piękny:)

bardzo osobisty wiersz Hela, więc tylko technicznie, zakończyłbym tak:
tlące się niczym ogień
a łąki upstrzone słowami są super, pozdrowionka :*:)

Cześć :))) dziękuję wam za odwiedziny:):* Zyguś, racja:) dzięki:*

Świetny!

Niesamowity początek aż za drugą strofę, ja go tak widzę:chodź...do mnie, małymi krokami przez puste pokoje od zachodu po świt nie myśl że zapomniałam o łąkach upstrzonych naszymi słowami,nie myśl że jest mi wstyd chodź....sięgnij dłonią tam gdzie oczekiwanie, tam sięga się tylko raz całuj wspomnienie,jeszcze mocno rozgrzane tlące się niczym ogień...Chodź do mnie

usunąłbym przecinki, albo był konsekwentny i uzupełnił o trzy :)

bardzo ... :)

zła wersyfikacja;
mówię to subiektywnie,
bo
jest noc ... bo idzie zima i
nadziei nima ;))