Pod sękatą gałęzią

Pod sękatą gałęzią
zasłuchuję się w sobie
gdzie szafrany zieleni
rozmarzają o Tobie

w głębi źrenic dziewanny
kwitną myśli oddechów
tlące szepty zbliżania
twarz ścierają od grzechu

i na łóżku zbyt wąskim
głaszcze czule posłanie
snem błękitów dogłębnych
ramionami marzanny