Plucha

Plucha, czyli trochę o zupie, trochę o dupie z udziwnieniami białego

jeszcze liście dają odpór podmuchom
jesiennego uniesienia wiatru
pijane obfitością dżdżownice
pławią się na asfalcie deszczu
siąpiącego kroplami zimna
umarłe gałązki rozkładają swe
członki w rozpaczy zapomnienia lata
póki co chleb w piekarni ciepły