Nie żyje.

Poezja nie żyje.

Każdy poeta patrzący oczami, a w głębi
Udział chce większy.

Poezja nie żyje.

O rzeczach innych, niż ludzkie uczucie
Nie ma już wierszy.

Poezja nie żyje.

Konający symbol, sens w nim zawisnął,
Od kiedy pudło trzeszczy.

Poezja nie żyje.

To nie wina pudła, to nie wina ludzka,
Taka jest kolej rzeczy.