Nie na próżno

Powolnym strumieniem
delikatnie spływają
spływają....
omacując policzki
dając ulgę....
każda kropla coś nie taktownego zawiera

rozłąki, och jak trudne do przełknięcia

boleści, bezlitośnie raniące każdą strukture cielesności

rozpacz, całe życie okalającą

samotność, nie zapomnianą, trwałą....

wiele z tych kropli
spętuje wewnętrznie
czasem po kątach
błądze smętnie
i spoglądam w lustro, zapytuje bezszczęśnie
dlaczego to mnie?
dotyka bezbłędnie.