młody

właśnie w tym sens
by w głębi dzieckiem być

nie chować głowy pod koc
wyjść z piaskownicy
wyskoczyć na lody

miasto zabija własne ego

gdy byłem młody kochałem ją
mówiła za młody

samotność objęła w ramiona
dotykała skóry zimnych dłoni
cienkiej jak pergamin

z ziemią zmieszane słone łzy
dotykałem powiek opadały jak liście
barwy jesieni na twarzy

nie uleczysz czasu wspominkami

właśnie w tym sens
by w głębi dzieckiem być

nie dostajemy od losu
tego czego pragniemy

więc biegnij
odjeżdża pociąg ostatni