Miejsce nie tylko na ziemi

Egzystencjalne
Powiedz - cóż z nas zostanie ?
Garstka prochu i wspomnień,
może łza w czyimś oku,
albo świec drżący płomień.

Stary portret na ścianie,
kilka słów w pamiętniku.
Inicjały na dębie,
zdarty but na śmietniku.

Zakurzony kuferek
w pajęczynie nadziei,
parę słodkich iluzji,
kilka ścieżek na ziemi.

W pliku rozdział zamknięty,
zapomniane pejzaże.
Uśmiechnięci do słońca,
pełnią uczuć i marzeń.

No i cóż z nas zostanie ?
Parę wierszy skreślonych.
Czy ktoś kiedyś przeczyta ?
Czy odwiedzi te strony ?

W biegu chwile kradzione,
odlatują jak ptaki.
Nie ma czasu na życie,
zwiędną słowa i maki.

No i cóż pozostanie ?
Tylko cienie splecione,
które w blasku księżyca
będą tęsknić za domem.

Kim jesteśmy, byliśmy ?
Mgnieniem oka w przestrzeni.
Może niczym poeci,
garstką soli tej ziemi.
6
61 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 7 lat temu
jak też w życiu,pamięć często zawodzi,lecz nigdy nie zawiedzie serce pełne miłości w:)
D
donata 7 lat temu
Odwieczne pytanie ,proch i pamięć zapewne na dłużej pozostanie .
zyga66 7 lat temu
a idąc dalej, to kiedyś zniknie wszystko, w kosmologicznym sensie, i ta myśl mnie uspokaja :)
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie