Malowane bielą

Nie oczami a oczyma. Żelazo nie jest kute w zimnych marmurach, tylko w kuźni.
Anioły nie mają smolistych włosów, a skrzydła nie mogą sięgać w głąb ziemi, bo to nielogiczne. Potworek na maxa.

zawsze z dużą przyjemnością Cię czytam ]

Cytując z prof. Miodka -Czeski narzędnikowy zwrot divam se smutnima oczima jest odpowiednikiem naszego patrzę (wodzę) smutnymi oczami albo patrzę (wodzę) smutnymi oczyma. Z dwu polskich wariantów zdecydowanie częściej używamy dziś konstrukcji typu smutnymi oczami, za to nasze coraz rzadsze smutnymi oczyma bliższe jest czeskiego smutnima oczima. Zarówno zaś polskie oczyma, jak i czeskie oczima to przykłady liczby podwójnej (łac. dualis) - kategorii gramatycznej, która występowała kiedyś obok liczby pojedynczej i mnogiej w odniesieniu do wszystkiego - ludzi, zwierząt, rzeczy, zjawisk, co występowało w parze. Nietrudno się domyślić, że naturalne organy parzyste, takie jak oczy czy ręce, musiały się odmieniać według deklinacyjnych wzorów tejże liczby podwójnej. W narzędniku obowiązywały w niej postacie oczyma, rękoma.
Po wiekach funkcjonowania liczba podwójna okazała się ostatecznie gramatycznym balastem i z naszego języka zniknęła, a liczba mnoga ogarnęła swym zasięgiem wszystko co parzyste: oczami, rękami - jak stołami, wozami, snopami, polami, psami, kotami, kobietami, chłopcami (dwoma, trzema, czterema..., dwudziestoma - bez różnicy). Ponieważ jednak oczy i ręce to formy bardzo często używane, a te we wszystkich językach świata zmieniają się najwolniej, do dziś funkcjonują w polszczyźnie na zasadzie gramatycznego reliktu narzędniki oczyma, rękoma, choć - oczywiście nie mają na przyszłość żadnych szans w rywalizacji z już dziś prawie wyłącznymi wariantami oczami, rękami..
Resztę szanowna Polinezjo pozostawię bez komentarza , jednak chętnie zobaczę jakiś Twój wysublimowany tekst.

Gdybyś choć trochę czytał prozę, zobaczyłbyś, że nikt dziś już nie mówi oczami, bo to brzmi prymitywnie.Nie cytuj mi TW Miodka, bo się ośmieszasz. Na tym portalu możesz robić za gwiazdora, gdzie indziej cię wyśmieją z takim podejściem i taką megalomanią.

Cóż Miodek to wyraźnie niedouczony facet. Polinezjo poczytam prozę i chętnie Ciebie. Co do innych portali to jakoś nie zauważyłem tak jak i Twoich tekstów.

oczami, skrzydła w głąb ziemi
pozdrawiam Jarku - podoba się

,,anioł zawsze rodzi się z bólu
urzekły mnie te anioły...jakiekolwiek miałyby włosy i gdziekolwiek sięgają ich skrzydła...:)
pozdrawiam:)

ładnie namalowałeś

Nie wiem skąd bierzesz te wystrzałowe :D fantazje,ale widzę tego anioła ze smolistymi włosami.Piękny...nieobecny...cichy...

@polinezja jeżeli szukasz logicznej poezji to poczytaj instrukcję obsługi odkurzacza

a skrzydła sięgają w głąb ziemi aż po wieczność - to dla mnie jest the best, ale całość też OK, zwłaszcza, gdy wiadomo, o co chodzi, pozdrawiam :-)