krople rosy

znikają wiersze niczym sny
i nie wiem gdzie dlaczego
powiedz mi proszę może ty
wiesz gdzie poezji niebo

żal przecież jest ulotnych słów
pisanych w zbawczej ciszy
myśli co niesie srebrny nów
i tylko serce słyszy

bo gdy rozpłyną się we mgle
pisane wierszem słowa
zostanie tylko prosty ścieg
i zwiędnie piękna mowa

dadzą mi szpadel zamiast piór
nie będę już ikarem
znikają strofy rośnie mur
w nagrodę czy za karę