kałuże

marzą, a czas się dłuży
ciszą po burzy leje na kartki
mógłbym pisać baśń z ulicy
lecz leżę zbyt oderwany
twarzą w kałuży własnych łez

wiatr poruszył tylko liście
i kroki w mroki, przyszłyście

jedna w polarze ze śniegu
kurtuazyjnie dotyka rękę
niedźwiedzicy błotnistej
trzecia bliższa drzewu
a ostatnia z deszczem
uciekła, zasmarkana

i wszystkie to kurwiki w oczach
miały i miały chęć
coś za coś mieć

a ja w kałużę tylko!
patrzyłem się...