jak tu ciemno jest z nami

Jeżeli wyścig szczurów jest normą, jest tu kilku nienormalnych:) Ale w tumiwisizm też nie można iść zbyt daleko. Oportuniście może być łatwiej, ale gubi po drodze Ja. pod prąd to prosta, choć męcząca droga, kończąca się zwykle utopieniem. Proponuję w poprzek, z nawrotem jak Otylia. Droga się wydłuży, ale zmęczenie mniejsze, prąd zawsze pociągnie do przodu, a po każdym zawrocie można odetchnąć na piaszczystym brzegu. Rzek górskich nie polecam.

Dzisiaj jest tak , a nie inaczej, trzeba bronić swoich racji, inaczej nie będziemy mogli spojrzeć nikomu w oczy.